Απρόσμενη αναδρομή στον αείμνηστο Διονύση Αβράμη από την Μπαρμπότα

του Κώστα Παπαντωνόπουλου

Λέγανε οι παλαιοί ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν τους ξεχνούν για αυτό και οι ευχές ανέκαθεν ήταν, «να ζήσεις να τον θυμάσαι» και όχι αυτό το ανούσιο, «καλό παράδεισο» που ακούγεται τελευταία και εμείς δεν λησμονάμε τον αείμνηστο συμμαθητή μας Διονύση, εξάλλου μας τον θυμίζουν τόσα πολλά που ζήσαμε και η προχθεσινή γιορτή του που εκείνη την ημέρα μας ήταν αδύνατο να γράψουμε, είχαμε και ‘μεις τους λόγους μας.

Το περσινό καλοκαιράκι του 2019 που είμασταν στο χωριό μας περίμενε μια έκπληξη σχετικά με τον Διονύση. 

Μας κάλεσε ο Τίτος από το Καλλιμάνι, που μόλις έμαθε ότι πετάχτηκε το υλικό συναδέλφου του καθηγητή και δη συγχωριανού, ζήτησε να περισυλλεχθεί από το ρέμα, για να το δώσει στην αφεντιά μας γνωρίζοντας ότι πάει σε καλά χέρια.

Διαλέξαμε να σας δείξουμε εδώ δύο από τις εκθέσεις του Διονύση από την Στ’ τάξη του σχολικού έτους 1971-72 του γυμνασίου Αρρένων Πύργου που φοιτούσε. Στην μια έκθεση για να είναι ευανάγνωστο το χειρόγραφο φροντίσαμε να το έχετε δακτυλογραφημένο. Ακόμη σας δείχνουμε μία σελίδα από το πρόχειρό του που εδώ φαίνεται η ιδιαίτερη κλίση που είχε  στα μαθηματικά και την φυσική όπου και διέπρεψε στο πανεπιστήμιο.

Ο Διονύσης έφυγε από την ζωή στις 27 Φλεβάρη του 1985 από ατύχημα στην ηλικία των 31 του χρόνων: Εδώ

Γυμνάσιο Σιμόπουλου (Βιβλίο) 1973-74

 ΑΘΗΝΑ - ΜΗΤΗΡ ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΜΙΚΤΟΥ ΕΞΑΤΑΞΙΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ 1973-74 

(ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ)

"Αθηνά - Μήτηρ" ονόμασαν το πόνημα τους οι μαθητές και οι καθηγητές στο εξατάξιο Γυμνάσιο Σιμόπουλου που το εξέδωσαν με σκοπό όπως λέγουν στο εισαγωγικό σημείωμα, να φέρουν σε πνευματική επαφή το σχολείο και τους λειτουργούς του με το ευρύτερο κοινό.

Ήθελαν, λένε, να σχηματίσουν άποψη οι γονείς και οι κηδεμόνες των μαθητών αλλά και οι άλλοι πολίτες με το έργο που επιμελείτο τότε στο σχολείο τους.

Γνώριζαν από τότε, ότι με τη δημοσίευση των «Χρονικών» του Σχολείου τους και τις εργασίες των μαθητών τους, ότι αφήνουν παρακαταθήκη σε μας να γνωρίσουμε την ιστορία της επαρχίας τους.

Δεν θα κρίνουμε σήμερα τα άλλα…, που αναφέρονται στο εισαγωγικό σημείωμα γιατί τότε..., το σχολικό έτος 1973 - 74 ήταν ακόμη δικτατορία και δικαιολογεί κάποιες θεοκρατικές και αντικομουνιστικές κορώνες.

Το σημείωμα έχει μέσα από όλα. Φωτογραφίες πολλές από τους μαθητές, καθηγητές, γιορτές, τοπία, προσευχές διάφορες, και όλο σχεδόν το ιστορικό για το Σιμόπουλο αλλά και ευρύτερα.

Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά στο «'Ελληνικό Σχoλεiov 'Εφύρας» (ή σxoλαρxείo) με στοιχεία για τα σχολικά έτη 1924-25, 1925-6, 1926-27, 1927-28 και 1928-29 όπου και καταργήθηκε. Τον επόμενο χρόνο, 1929-30 λειτούργησε ως ημιγυμνάσιο με δύο τάξεις ως τις 12.10.1932 όπου με διάταγμα καταργήθηκε. Ύστερα όμως από πιέσεις των κατοίκων ανεκλήθη η κατάργηση με την «841» τηλεφωνική διαταγή.

Λειτούργησε και το 1932-33 με μία τάξη και τρεις μόνον μαθητές. Ελλείψει όμως μαθητών διακόπηκε έκτοτε η λειτουργία του και το 1946 παραδόθηκε το αρχείο του σχολείου της Εφύρας, στο Γυμνάσιο Αμαλιάδας.

Από το έτος 1932 και για 30 χρόνια έως το έτος 1962 δεν λειτούργησε κανένα Σχολείο Μέσης Εκπαίδευσης στην Πηνεία και όσοι μαθητές συνέχισαν υποχρεούντο να μεταβούν στην Αμαλιάδα. Μια τέτοια περίπτωση είναι του χωριανού μας κυρ Γιώργη Αβράμη που έμενε στο Σιμόπουλο.

Το κενό κάλυψε πολύ αργά, το έτος 1962 το Ιδιωτικό Γυμνάσιο «ΕΥΘΥΜΙΟΥ» στην Εφύρα.

Το 1964 ιδρύεται επιτέλους το Κρατικό Τριτάξιο Γυμνάσιο στο Σιμόπουλο όπου αναφέρονται στοιχεία καθηγητών και μαθητών για όλα τα έτη ως την ίδρυση του ΕΞΑΤΑΞΙΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ με το Β. Διάταγμα της 10^η Ιουλίου 1972 για να λειτουργήσει το σχολικό έτος 1972-73 και το 1974 που γράφτηκε το παρόν πόνημα.

Υπάρχει μεγάλη αναφορά στο AP∆EYTΙKON ΦPAΓMA T0Υ ΠHNEΙOY που άλλαξε όλη την περιοχή της Πηνείας. Παραθέτουν όλες τις μελέτες και τα στοιχεία, τις εταιρίες που ενεπλάκησαν στο έργο, για τα χωριά Mπαλή, Ξεvιές, Νταoύτι καi Σoύλι αλλά και για τον οικισμό Καλυβάκια που τα κατάπιε η λίμνη.

Εξαιρετική είναι η αναφορά και στο δημοτικό τραγούδι με τραγούδια της επανάστασης του 1821, για την Μικρασιατική καταστροφή ακόμη και για τον εμφύλιο.

Επίσης βρίσκουμε εδώ τα μοιρολόγια, τους λαογραφικούς θησαυρούς της Πηνείας όπως λένε:

Eυτoύ δεv γίvovται χαρές, ταβούλια δεν βαρούνε

Ευτού συν δυό δεν περπατούν συν τρεις δεν κουβεντιάζουν.

Ένας – ένας και μοναχός μακρύτερα από τον άλλον.

Toυ χάρου η µάvvα φώvαξε, τoυ χάρου η µάννα λέει:

Mαζέψτε vιές τoυς άvδρες σας, µαvvάδες τα παιδιά σας

κι' ο γυιός µoυ έχει µια χαρά, παντρέβει το παιδί του

καi παίρvει vιoύς για το χορό, γέρους για το τραπέζι

και παίρνει και µμικρά παιδιά να παίζουν να γελάνε.

"Πoυλάκι πήγε κι' έκατσε στο χέρι τα’ αλετριού τoυ

ανθρώπινη έβγαλε φωνή του ζευγολάτη λέει:

Ρε δόλιε τι παιδεύεσαι, δεν σώνεις να θερίσης.

-'Αv τόξερα πoυλάκι µoυ πως τ' όλεγες στ' αλήθεια

Θαλάπoλύσω τάλoγα, Θα τσάκιζα τ' αλέτρι

για να γλεντήσω τi ζωή αυτή που µ' απoµέvει.

Ένα από τα ουσιαστικότερα μέρη του πονήματος είναι η δύναμη του σχολείου, οι μαθητές και οι καθηγητές του σχολικού έτους 1973-74

Βλέπουμε όλες τις τάξεις αναλυτικά εκ των οποίων αντιγράψαμε εδώ τις τρεις τελευταίες. Αναφέρεται στα Χρονικά, στις δραστηριότητες του σχολείου, τις εθνικές γιορτές και τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.

Γράφει επί λέξει ότι, «Διακρίθηκαν επί επιμελεία και χρηστότητι οι κάτωθι μαθητές». Ακόμη, (αν και δεν συμφωνούμε) υπάρχει πίνακας των πρωτευσάντων με τη βαθμολογία που έλαβαν. Εδώ βλέπουμε τον συμμαθητή και φίλο μας από το Γυμνάσιο της Δίβρης, τον Γιάννη Ντινόπουλο με βαθμολογία: Λίαν καλώς 16 και 1/13 .

Τέλος, εξηγείτε αναλυτικά ότι ο τίτλος του πονήματος προέρχεται από την ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα από την θεά Αθηνά που βοήθησε την Πηνεία.

Κλείνουν, με ευχαριστίες σε όσους βοήθησαν για την έκδοση του δελτίου τους και με την ελπίδα να συνεχιστεί και τα επόμενα έτη αλλά όπως γίνεται συνήθως και με τα όσα γνωρίζουμε εκεί έμειναν και αυτοί, στο ένα και μοναδικό χρονικό.

Ως το 1972 δεν υπήρχε εξατάξιο σχολείο ή λύκειο στην Ορεινή Ηλεία και τα λιγοστά παιδιά που συνέχισαν τις σπουδές τους εξαναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στις πόλεις και οι γονείς να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Μεγάλη ανάσα στην εκπαίδευση των παιδιών της περιοχής μας, έδωσαν τα ορφανοτροφεία - οικοτροφεία της εκκλησίας όπως της Δίβρης στην κάτω Μονή που λειτούργησε το 1970 από τα πρώτα στην Ηλεία, το Αρρένων Αγ. Νικολάου Σπάτα, το Θηλέων Πύργου «Η Αγ. Φιλοθέη» και το Αρρένων. Φραγκαβίλλας Αμαλιάδας. Όλα τα ιδρύματα έχουν την υπογραφή του τότε Μητροπολίτη Αθανασίου (Ηλίας Βασιλόπουλος 1968-1981).

Δεν θα παραλείψουμε να ευχαριστήσουμε θερμά εδώ τον Μητροπολίτη Ηλείας για την ευαισθησία του να μας τηλεφωνήσει αμέσως όταν ζητήσαμε στατιστικά φοιτησάντων μαθητών σε ιδρύματα της εκκλησίας με καταγωγή την Ορεινή Ηλεία που οφείλουν τις σπουδές τους στα παραπάνω ιδρύματα.

Επίσης, σε κάθε αναφορά μας σε σχολεία στην Ορεινή Ηλεία, έχουμε ιερή υποχρέωση να μνημονεύουμε έναν νέο «φωτισμένο» δάσκαλο που είχε αναλάβει (πριν την λειτουργία του οικοτροφείου της Δίβρης) να ταΐζει δύο τρεις ντουζίνες φτωχόπαιδα μαζί και την αφεντιά μας. Να μας συμπαθάει, γνωρίζουμε, ότι δεν επιθυμεί καμία αναφορά για το παραπάνω ζήτημα αλλά είναι το ελάχιστο που δυνάμεθα να ανταποδώσουμε στον δάσκαλό μας μαζί με την αγάπη και την εκτίμησή μας.

Αφήσαμε τελευταία την λεπτομερή αναφορά του πονήματος με 4 σελίδες για την Δίβρη από την φιλόλογο Σοφία Μηλιτσοπούλου. Αναφέρεται στην EΛΗΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ∆ΙBPΗΣ που λειτούργησε από το 1827 με έξοδα των κατοίκων.

Αναλύει ορισμένα σημεία από το εξαίσιο και συγκινητικό κείμενο του πρώτου δασκάλου της «Ελληνικής Σχολής Δίβρης», ιερομονάχου Αγαπίου, που έστειλε στις 27 Δεκεμβρίου 1830 προς τον Επίτροπο Ήλιδας για το πρώτο Σχολείο της Ηλείας.

Το κείμενο της αναφοράς του Ιερομόναχου το οποίο είχαμε εκμαιεύσει από το περιοδικό «Δίβρη» με τίτλο «Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΗΣ ΔΙΒΡΗΣ» όπου μαζί με άλλα και ένα απόσπασμα σε φύλλο εφημερίδας την 2α  Μαρτίου 1975 με τίτλο «ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ» (Ανέκδοτα έγραφα) από τον Παναγιώτη Χαραλαμπόπουλου, καθηγητή θεολόγου. Γ.Α.Κ. Υπουργείον Παιδείας Φ. 34. Ο καθηγητής αποκρυπτογραφεί το κείμενο του Ιερομόναχου αλλά η εφημερίδα είναι διπλωμένη και δεν εμφανίζεται ολόκληρο.

Εμείς πήραμε εδώ και τα δύο κείμενα των καθηγητών, μαζί με τις επεξηγήσεις της καθηγήτριας και ευελπιστούμε ότι θα  έχουμε όλη την "ουσία" της επιστολής:    

Λεπτομέρειες περί του σχολείου του γράφει εις αναφορά του προς τον Επίτροπον Ήλιδας ο από της ιδρύσεως του Διευθυντής και διδάσκαλος Αγάπιος 'lερομόναχος υπό ημερομηνία 27 Δεκεμβρίου 1830. Εις την αναφορά του αυτήν δια της οποίας δηλοί ότι θέλει να αποχωρήσει από το σχολείο, μεταξύ των άλλων γράφει ο διδ. Αγάπιος:

«Προς την Σεβαστήν Επιτροπείαν της Επαρχίας Ήλιδας.

Η Θεοφρούτητος δεσπoτεiα του Γέvoυς µας, η ούσα ότι μάλιστα επαινετή παρά θεού και ανθρώπων εκ των θεαρέστων αυτής πράξεων, εις υπερβολήν πάσχει δια να αποδιώξει την αμάθεια από το Γένος και συσταίνει εν παντί τόπω της δεσποτείας της ιερά καταστήματα».

Η Θεοφρούτητος δεσπoτεiα[1] του γέvoυς µας πάσχε να αποδιώξει την αμάθειαν… κα συσταίνει εν παντί τόπω… 'Ιερά καταστήματα[2].

«Όθεν λαβών καγώ ο ευτελής διδάσκαλος Δίβρης μια επιστολήν της Σεβαστής Επιτροπείας διαλαμβάνουσαν περί του εδώσε ιερού καταστήματος, περί ου ποιώ την απάντησιν προς ά με διαττάτει.

Η ποσότης των μαθητών της Σχολής Δίβρης είναι πέντε προς τους τεσσεράκοντας, ανοίξεως γελώσης [3] έξωθεν και έσωθεν, επέκεινα των εξήκοντα άπαντες άρρενες, η Σχολή Ελληνική κατά το παρόν, αλλ’ ουχί αλληλοδιδακτική[4]».

Τον αριθμόν των μαθητών αναβιβάζει εις 60, από μικράς ηλικίας μέχρι πέραν των 60 ετών. Είναι – γράφει – άπαντες άρρενες η δε σχολή 'Ελληνική αλλ' ουχί αλληλοδιδακτική.

«Διαιρούνται δε εις κλάσεις τρεις﮲ η μεν πρώτη μαθητεύεται εκ…»

Μας πληροφορεί επίσης, ότι η σχολή είχε τρεις τάξεις και ότι τα μαθήματα γίνονται και πρωί και απόγευμα. «…Το πρωί λαμβάνουν το καθ’ αυτό μάθημα και αι τρεις τάξεις, μετά το γεύμα γυμνάζονται το τεχνολογικόν και ανάγνωσιν… 'Η B' τάξις εξακολουθεί ανάγνωσιν… εις τον Άσωπον και η Α' θεματογραφεί και άρχισε και συντακτικόν… Eiσίν και τινές ασχολούμενοι εις το γραφείν και αριθμείν τα της αριθμητικής πάθη».

'Eλάχιστοι λοιπόν μαθηταί έδειχναν συμπάθεια διά τα μαθηματικά από την εποχήν εκείνην. 'Αλλά και σήμερα ακόμη, δια τους πολλούς μαθητάς, τα μαθηματικά ήταν μεγάλος μπελάς… Εστενοχωρείτο ο διδάσκαλος Αγάπιος και διά την ελλιπή φοίτηση των μαθητών, οι οποίοι διέκοπτον τα μαθήματα δια να εργαστούν προς συντήρησιν της οικογενείας των. Πιο πολύ όμως εστεναχωρείτο δια τους απουσιάζοντας αδικαιολογήτως. Για τους σκασιάρχες όπως τους λέγομεν σήμερα. Περί αυτών έγραφε ο διδάσκαλος: «Εκ των μαθητών άλλοι μεν εργοχειρούν δύο και τρεις μήνας και αύθις επιστρέφουσι εν τη σχολή, άλλοι δε επιμένουσι (σ.σ. δηλ. συνεχίζουν φοίτησιν) αλλά και αυτοί ελλείπουσι (σ.σ. σημειώνουν απουσίας) μη ειδότες οι τούτων πατέρες την της Παιδείας γλυκύτητα».

Από την επίδοσιν των μαθητών δεν έμεινε ικανοποιημένος ο διδάσκαλος ιδίως κατά το δεύτερον έτος. Κατά τον πρώτον – λέγει – έδειξαν κάποιαν επιμέλειαν. Και δικαιολογεί κάπως την κατάστασιν διότι μεταξύ των μαθητών ήσαν και υπερήλικες. Γράφει επ’ αυτού: «…Εκ των δύο ετών εικάζω, ότι εν έτος έκαιναν τον αυχένα εις τον κλοιόν της παιδείας οι μαθηταί, τον δε άλλον, είκη εδαπάνησαν. Όμως μ’ όλο τούτο φαίνονται ολίγον ευδόκιμο και το περιπλέον ένιοι είναι και παρήλικες.»

Ο μισθός του διδασκάλου κατεβάλλετο από εισφοράν όλων των κατοίκων. Ανήρχετο εις 400 φοίνικας[5] το έτος και 300 φ. διά τρόφιμα. Και παραπονείται ο διδ. ότι δεν καταβάλλεται ο μισθός του εγκαίρως. Εξομολογείται δε ότι δεν έχει τυχερά. Δεν του δίδει κανείς ιδιαιτέραν αμοιβήν ή σοβαρόν… το δώρον, αλλά ασήμαντα δώρα και χωριάτικα. Γράφει επ’ αυτού: «Η συμφωνία του μισθού μου είναι με το κοινόν, αλλ’ ουχί με τους πατέρας των μαθητών και επί Θεώ μάρτυρι, απ’ ουδενός δεν έλαβον ένα λεπτόν μήτε των έξωθεν μήτε των έσωθεν, εκτός τινός προαιρετικού δώρου και το αυτό πενιχρόν και βλάχικον». Τις οίδεν εις τι συνίσταντο τα προς τον διδ. βλάχικα[6]…δώρα!

«Η του μισθού μου ποσότης είναι φοίνικες τετρακόσιοι και των… τριακόσιοι. Εκ τούτων εξακολουθώ τα συστατικά της ζωής μου και τα περιττά και ουδέν έτι προς εμέ κέρδος λείπεται, ότι είναι μοι πάντα αινετά[7]».

Με απογοήτευση ομιλεί διά την κατάστασιν του σχολικού κτιρίου. «Έχουν κτισθεί μόνον οι τοίχοι και κατασκευασθή η μισή στέγη, δια δαπάνες του κυρίου Χρήστου Στ. και ένεκα τούτου…οι παίδες εκ της ακαλλοπιστίας και εκ του υπερβολικού κρύου ριγώσι».

«Η κατάστασις τούτου του ιερού κατστήματος…. Δεν είναι δυνατόν να περιγραφή μόνον το τοίχος ανωρθώθη και κατά λοιπά είναι πάντη ακαλλόπιστον, άχρηστον, έσωθεν και έξωθεν, άστεγοι το ήμισυ. Δια πολλών όμως πόνων του κυρίου Χρήστου, όστις κοντά εις τα άλλα του βάρη προθύμως ηκολούθησε και εις τον απαρτισμόν του τοιούτου θεοσδότου έργου…»

Σε τοιαύτα κτήρια εμάθαιναν τότε γράμματα οι Ελληνόπαιδες. Έτσι ξεκίνησε η Ελληνική Παιδεία. Σήμερα όμως με τα μοντέρνα και τέλεια σχολικά κτίρια δεν ριγώσι οι μαθηταί, αλλά οι καθηγηταί από τα χονδροειδή σφάλματα πολλών μαθητών[8].

Και τελειώνει την αναφοράν του ο διδάσκαλος γράφων: «Και μένω με όλην την βαθυτάτην υπόληψιν τη Κ. Ζ. Δεκεμβρίου 1830 Εκ Μεγάλης Δίβρης, όλος προς Θεόν ευτής».

Ο Δ(ιδάσκαλος) Αγάπιος Ιερομόναχος.

Κώστας Παπαντωνόπουλος Δεκέμβρης 2019

Υγ. Στην τελευταία επίσκεψή μου στην Ηλεία βρέθηκα για ένα εικοσιτετράωρο με τον διαχρονικό φίλο μου Ηλία Τουτούνη.

Μαζί με πολλά βιβλία που μου έδειξε, έφερε και το παραπάνω. Το ξεφύλλισα στα γρήγορα και όταν είδα μέσα τόσα γνωστά μου ονόματα άρχισα να φωτογραφίζω. Μην κουράζεσαι μου σύστησε ο κολέγας μου, το βιβλίο είναι για σένα.

Μέσα ήταν αγόρια και κορίτσια στο σύνολο 365 παιδιά, μαζί και οι συμμαθητές μου από την Δίβρη: Ψυxoγιός Η. Νικόλαος, Ντινόπoυλoς B. 'lωάvvης, Mπαντoύνα Λ. Περσεφόνη, Zαχαρόπoυλoς Π. Θεόδωρος,

Οι συγχωριανοί μου, Παvαγόπoυλoς Ν. lώαννης, Παvoύτσος B. "Αγγελoς, Πανoύτσος B. Aργύριος, Κωστώπoυλος Σ. ∆ιοvύσιος Συλάιδος Γ. 'Αργύριος, ο αξέχαστος φίλος Παvαγόπoυλoς Λ. Γεώργιoς και η αδελφή του Παvαγoπoύλoυ Λ. 'Eλευθερiα που ήξερα ότι είναι στα τελευταία της και ήθελα πολύ να το δει αλλά για τέσσερες μέρες δεν πρόκανα, μου έφυγε.

Στα ονόματα βεβαίως είναι και ο κολέγας μου ο Τoυτoύvης Π. 'Ηλεiας.

Η ορθογραφία στα ονόματα είναι «παλαιική» όπως λέει και ο Βάιος ο Αντρωναίος. Κράτησα ακόμη κάποιες δασείες – περισπωμένες για το μάτι και τα όμορφα ονοματάκια, Ηλιoστάλακτη, 'Αστρινιά, Eυαvθία.

Από την βιασύνη μου να ανεβάσω το βιβλίο εδώ, στην ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ HTML5 FlipBook ξέχασα 2-3 σελίδες τις οποίες θα προσθέσω εδώ.

TΑΞΙΣ ∆' (57" άρρ. 30, θηλ. 27).

1. I) 'Αθαvασoπούλoυ Π. Αικατερίνη, 2) 'Αλεξόπoυλoς Π. 'Αναστάσιος, 3) 'Αλεξόπoυλος Θ. Κωv/νος, 4) 'Αλεξoπούλoυ Γ. 'Αλεξάvδρα, 5) 'Αλεξοπoύλoυ B. 'Ελέvη, 6) 'Αλµπάvης Θ. Παναγιώτης,7) 'Αλµπάvης 'Iω. Παvαγιώτης, 8) 'Αναγνωστoπoύλoυ Φ. Bασιλική, 9) 'Αvδρικoπoύλου Γ. Eυαvθία, 10) 'Αντωνόπoυλoς 'l. Παvαγιώτης, 11) 'Απooτoλoπoύλoυ Α. Παναγιώτα, 12) 'Αριoτoπoύλoυ Γ. 'Αγγελική, l3) Αυγεριvoπoύλoυ Α. Bασιλική, l4) Αυγερινoπoύλoυ Ν. Νiκη, l5) Bασιλακοπoύλoυ Σπ. 'Eλένη, Ι6) Bαoιλικoπoύλoυ Ν. Μαρία, l7) Bελισσάρη K. Πoλυxρovία, l8) Γαζέτα Γ. Σταµατoύλα, Ι9) Γεωργόπoυλoς E. 'Απόστoλoc, 20)Γεωργoπoύλoυ K. Eυγενία, 2l) ∆άρμας B. Νικόλαoς, 22) ∆ηµητρόπoυλoς Σ. Eυστάθιος, 23) ∆ούµας Γ. Νικόλαος 24) Kαλλιντέρη X. Νίκη, 25) Kαvελλή Γ. Παναγούλα, 26) Kαράµπελας Θ, Γεώγιοc, 27) Kατεργάρης Η. Κωv/νος, 28) Kαυκάς Α. 'lωαννηc, 29) Kαυκάς ∆. Βασίλειος, 30) Καυκά Π. Πηvελόπη, 31) Kovτoγιάvvη Χ. 'Αθηvά, 32) Λιακoπoύλoυ Ν. 'Eλέvη, 33) Moυστής Παρ. Παναγιώτης, 34) Mπαλτίκας B. 'lωανvης, 35) Mπάρκoυλας ∆. Pήγας 36) Μπεκρής Γ. Χñστος, 37) Μττoγιoπoύλoυ Σ. Bασιλική, 38) Μπoτζολής ∆ Ανδρέας 39) Μπoύµπαλη 'Αγγ. 'Ηλιoστάλακτη 40) Mπουvτoυβής Bασiλειoς, 4l) Mπoύρoυ Ν. 'Αγγελική, 42) Νικoλακόπoυλoς K. Γεώργιος, 43) Νικoλόπoυλoς Γ. Kωv/νος, 44) Νικoλoπoύλoυ Γ. Eυγεviα, 45) Νικoλoπoύλoυ X. Σoφία, 46) Nτoάς Γ. "Αγγελoς, 47) Παvαγιωτόπoυλoς Α. Kων/νος, 48) Παπαδoπoύλoυ Ν. 'Eλένη, 49) Πετρόπoυλoς Π. 'lωάvνης, 50) Σκoυρñς Ν. Φίλιππoς, 5l) Σπυρόπoυλoς Σπ. ∆ηµήτριος, 52) Σταθoπoύλoυ ∆. Δήμητρα, 53) Σταυθoπoύλoυ Γ. 'Eλέvη, 54) Toυτoύvης l. 'ΑΘαvάσιος, 55) Tσάκωvας Θ. ∆ηµήτριος, 56) Tσόκας Κ. Νικόλαος, 57) Xαραλαµπόπoυλoς ∆. Eυστάθιος.

TΑΞlΣ E'

1. l) 'Αλεξόπoυλoς Π. 'Αvδρέας, 2) 'Αvδριoπoύλoυ M. Νίκη, 3) 'Απooτoλoπoύλου Γ. 'Eλένη, 4) Αυγεριvoπoύλoυ Α. 'Αθανασiα, 5) Bασιλικόπoυλος Γ. Θεόδωρος, 6) Γαλάvη B. Γεωργία, 7) Γεωργoπoούλoυ Η. 'Αλεξάνδρα, 8) Γιανvακόπoυλoς K. Γεώργιος, 9) Γιάνvαρη B. Γιαvvoύλα, 10) ∆αviκας X. 'Αθαvάσιος, 11) Kαράµπελα Θ. Αiκατερivη, l2) Κoρµπάκης Eυγ. Kωv/νος, l3) Kωoτoπύρoυ Σ. Πελαγiα, Ι4) Λεωvιδόπoυλος B. Θεόδωρος, l5) Λιακoπoύλου Χ. 'Hλιooτάλακτη, 16) Moυσxής Γ. Περικλής 17) Mπαντoύνα Λ. Περσεφόνη, l8) Mπoύζης Γ. 'Αvδρέας, 19) Παvoύτσoς B. "Αγγελoς, 20) Παπαγεωργioυ Α. Xρñστος, 2l) Παυλόπoυλoς Σ. Κωv/νoςς, 22) Σαφαρñ Κ. Ευφροσύνη, 23) Σκoυρñ Π. Κυριακoύλα, 24) Tσάτσαρης Α. Φώτιoς, 25) Tσιρώνης Ι. Νικόλαoς, 26) Toύλoυ Γ. Παvαγιώτα, 27) Xαβαριώτη Γ. Kων/να, 28) Xριστόπoυλoς Σ. 'Αριoτoτέλης, 29) Σoυγλέρη ∆. 'Eλέvη, 30) Λαδέα X. 'Ασπασία.

TΑΞlΣ ΣT', (27)

1. l) 'Αγγελόπουλος ∆. Χαράλαμπος, 2) 'Αναγvωoτoπoύλoυ ∆. Γεωργία, 3) 'Ανδριoπoύλoυ M. 'lωάvvα, 4) Γεωργακόπoυλoς K. Bασiλειoς, 5) Γιαvvόπoυλoς Α. Παvαγιότης, 6) ∆άρµας ∆. Νικόλαoς, 7) Zαχαρόπoυλoς Π. Θεόδωρος, 8) Kαvελλoπoύλoυ Π. Αικατερίνη, 9) Kανελλoπoύλoυ Π. 'Αστρινιά, l0) Kαρακωvσταvτής l. ∆ηµήτριoς, 11) Λιακoπoύλoυ Χ. 'Eλέvη, l2) Mπαλκάµoυ Ν. 'Ασπασiα, 13) Mπoτζoλής ∆. 'lωάvvης, 14) Ντέλη - Φωτoπoύλoυ ∆. 'Eλέvη, l5) Ντινόπoυλoς B. 'lωάvvης, l6) Παvαγιωτόπoυλoς ∆. 'Eπαµεινώνδας, 17) Παvαγόπoυλoς Λ. Γεώργιoς, 18) Παvαγόπoυλoς Ν. lώαννης, 19) Παvαγoύλη K. Bάσω, 20) Pηγoπoύλoυ Χ. ∆ήµητρα, 2l) Σωτηρόπoυλoς Σ. ∆ιovύσιoc, 22) Tαάµης Σ. Γεώργιος, 23) Tσούλου Γ. Eiρήvη, 24) Φελέσκoυρος X. Kωvσταvτίvoς, 25) Xόκκιας Κ. 'Αvδρέας, 26) Χριστοπούλου Σ. Ζωή, 27) Ψυxoγιός Η. Νικόλαος.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Δεσποτεία: ἡ, ἡ εξουσία του κυρίου ἐπί των δούλων, ἢ ἡ σχέση του δεσπότου προς τους δούλους

[2] 'Ιερά καταστήματα: σχολεία

[3] Ανοίξεως γελώσης: από μικράς ηλικίας

[4] Το αλληλοδιδακτικό ισοδυναμεί με το δημοτικό. Λέγεται έτσι διότι ελλείψει δασκάλων οι πρωτεύοντες μαθητές δίδασκαν τους άλλους.

[5] Ο φοίνικας ή φοίνιξ ήταν η πρώτη χρηματική μονάδα που χρησιμοποίησε το κράτος της σύγχρονης Ελλάδας. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1828 με 1 φοίνικα να υποδιαιρείται σε 100 λεπτά, και αποτέλεσε τη βασική νομισματική μονάδα. Καθορίσθηκε από την Δ' Εθνοσυνέλευση (στο Άργος). Το όνομα του προέρχεται από το μυθικό πουλί Φοίνικα και συμβολίζει την αναγέννηση της Ελλάδας, το σύμβολο που αποτελεί και τον θυρεό της Φιλικής Εταιρείας.

[6] Βλάχικα θα εννοεί τα τοπικά προϊόντα, φρούτα, τυρί, κρέας που θα είχαν εκεί οι γονείς των μαθητών.

[7] Αινετά: με αινετό τρόπο, φυσιολογικά, ως της θείας δυνάμεως δηλωτικά - και θαυμάσια

[8] Μας τα χαλάει εδώ λίγο η κυρία καθηγήτρια, κατηγορεί τους μαθητές της και ξεχνάει τα δικά της.

Πηγή:www.antroni.gr 

Αντρώνι: Φωτογραφίες από την σοφίτα μου

Αντρώνι: Φωτογραφίες απομακρυσμένης λήψης από το σπίτι μου με μεγάλης αυτονομίας GSM κάμερες!

Μανιόλα : Ζωγράφος και γλύπτης στο Αντρώνι

Το όνομά της είναι Μανιόλα Κούρτη (manjola_kurti) που γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1982 και μεγάλωσε σε μια πολύ όμορφη πόλη της Αλβανίας, το Μπεράτ[1].
Είναι το τέταρτο παιδί από τα πέντε της πολύτεκνης οικογένειάς της.

Φοίτησε στο σχολείο AJET XHINDOLE. Από μικρή η Manjola[2] είχε κλήση προς την τέχνη της καλλιτεχνικής δημιουργίας και δεν άργησε να καταλάβει ότι η ζωγραφική και η γλυπτική ήταν το όνειρό της και θα γινόταν πραγματικότητα μέσα από την σχολή των Καλών Τεχνών στην πόλη ΜΠΕΡΑΤ όπου και διέμενε.
Το έτος 1997 εισήχθη με την αξία της στη σχολή Καλών Τεχνών, School of Arts "Ajet Xhindole". Φοίτησε εκεί ως τις 29/1/1999 ώσπου τα όνειρα της, σταμάτησαν απότομα.
Οι συγκυρίες που επικρατούσαν τότε στην Αλβανία, οι εχθροπραξίες στο Κόσσοβο με αποκορύφωμα τις αιματηρές συγκρούσεις του Νοεμβρίου 2000 αλλά και τα μετέπειτα γνωστά επεισόδια, την ανάγκασαν να στραφεί σε άλλες δραστηριότητες.
‘Όπως μας εκμυστηρεύτηκε, η καρδιά της ράγιζε κάθε φορά όταν άνοιγαν τα σχολεία διότι πάντα ονειρευόταν ότι κάποια μέρα θα γυρίσει πίσω στα θρανία έστω και με ένα κομμάτι χαρτί στο χέρι!

Χάθηκε οριστικά η τέχνη του βαγενά στην περιοχή του Κλινδιά

«Δεν υπήρξε ενδιαφέρον από νέους για τη συνέχισή της» λέει στην «ΠΡΩΤΗ» ο τελευταίος βαρελοποιός κ. Μάρκος  Σταυρόπουλος

Ανεπιστρεπτί φαίνεται ότι χάθηκε το παραδοσιακό επάγγελμα του βαγενά, καθώς ο τελευταίος επαγγελματίας που κατασκεύαζε βαρέλια στο Κλινδιά δεν «αναπληρώθηκε» από κάποιο νεώτερο, με αποτέλεσμα –και- η τέχνη αυτή να αφανίζεται στο πέρασμα του χρόνου!

Πρόκειται για ένα από τα τελευταία χειροποίητα επαγγέλματα που μέχρι πριν από λίγα χρόνια εξακολουθούσε να ασκεί με τον παραδοσιακό τρόπο ο κ. Μάρκος Σταυρόπουλος, ο οποίος ωστόσο λόγω συνταξιοδότησης αλλά και ηλικίας σταμάτησε πλέον να φτιάχνει δρύινα βαρέλια.
Στο διάστημα που μεσολάβησε την τελευταία πενταετία, ο κ. Σταυρόπουλος έδωσε και τα υπόλοιπα κρασοβάρελα τα οποία λόγω κατασκευής αλλά και ποιότητας είναι πλέον περιζήτητα, αφού δύσκολα βρίσκονται στο εμπόριο.
Ωστόσο ο ίδιος κράτησε τα μηχανήματα κατασκευής των βαγενιών με την προσδοκία ότι θα υπάρξει ενδιαφέρον από τη νέα γενιά για τη συνέχιση της τέχνης, χωρίς κάτι τέτοιο τελικά να γίνει αφού πέρα των άλλων το επάγγελμα του βαρελοποιού πιθανόν να μην έχει πρόσφορο έδαφος την εποχή, που κυριαρχεί η τεχνολογία αλλά και το πλαστικό...
Διαβάστε περισσότερα στην εφημερίδα Πρώτη που κυκλοφορεί σήμερα Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015.

Οι δρόμοι των νερών και των κοπαδιών

Επιμέλεια: Ηλίας Τουτούνης

ΜΙΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΒΙΩΜΕΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΤΩΝ ΚΟΠΑΔΙΩΝ ΣΤΑ ΧΕΙΜΑΔΙΑ

Ο Οκτώβρης είναι ο μήνας που οι ποιμένες, οδηγούμενοι από τον οικολογικό καταναγκασμό, κατεβαίνουν με τα κοπάδια από τα αλπικά λιβάδια των βουνών στους κάμπους, να ξεχειμωνιάσουν. Όσο αισιόδοξο και άνετο είναι το ανέβασμα ανθρώπων και ζώων μέσα στην ανοιξιάτικη φυσική αλλά και ψυχική ευδία, τόσο αγωνιώδες και επίπονο είναι το κατέβασμα μέσα στη φθινοπωρινή συγκυρία, οπότε η μέρα έχει μακρύνει, τα ζώα εγκυμονούν, οι καιρικές συνθήκες είναι αντίξοες[1].

Αντί άλλης διαπραγμάτευσης για μια τέτοια κοπιώδη πορεία παραχωρούμε το λόγο στην παραμυθιακή αφήγηση ενός κτηνοτρόφου. Μαρτυρία[2] ανοικτή σε πολλαπλές αναγνώσεις, αναδεικνύει εδώ -μέσα από την πυκνότητα και παραστατικότητα της προφορικότητας, και κυρίως μέσα από την ίδια βιωμένη γνώση- το πόσο κυριολεκτικός είναι εν τέλει ο τίτλος «Οι δρόμοι των νερών και κοπαδιών».

Η ιστορία και οι προοπτικές ανάπτυξης του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας σε εκδήλωση του συλλόγου Δουκιωτών

ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΔΟΥΚΙΩΤΩΝ

«Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ιστορία και οι προοπτικές ανάπτυξης του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας σε εκδήλωση του συλλόγου Δουκιωτών

Για μία ακόμη χρονιά ο Φιλοπροοδευτικός Σύλλογος Απανταχού Δουκιωτών συνέχισε τις εκδηλώσεις που έχουν γίνει πια θεσμός. Στις 13 Αυγούστου 2013 διοργανώθηκε στην πλατεία του χωριού Δούκα της ορεινής Ηλείας εκδήλωση, με αφορμή το γεγονός ότι πέρυσι συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την τελευταία φορά που το Δούκα αποτέλεσε πρωτεύουσα του δήμου Ολυμπίων.

Την εκδήλωση με θέμα «Δήμος Ολυμπίων: Η ίδρυση και η ιστορική πορεία. Σήμερα… υπάρχει προοπτική;» συντόνισε το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου κ. Αποστολοπούλου Ράνια. Η πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου κ. Κανελλοπούλου Γεωργία καλωσόρισε τους επίσημους προσκεκλημένους, δίνοντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας για τις προοπτικές ανάπτυξης της περιοχής.

Στο πρώτο μέρος το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου κ. Ιωάννα Δούρου παρουσίασε ιστορικά στοιχεία του δήμου Ολυμπίων από την ίδρυσή του το 1841 μέχρι και σήμερα. Η παρουσίαση αναφέρθηκε σε ιστορικά στοιχεία διοικητικής διαίρεσης, πληθυσμού, μορφωτικού επιπέδου και οικονομίας.

Σπαρτουλιά - εκδήλωση 2013

Ο νεοσύστατος πολιτιστικός σύλλογος Σπαρτουλιάς (Αντρωνίου), διοργάνωσε την Τετάρτη 21 Αυγούστου 2013, την καθιερωμένη πλέον γιορτή της «σουβλιστής προβατίνας», στην πλατεία του Δεληγιώργη Γιαννιά που βρίσκεται στα Αναθέματα. Στην εκδήλωση προσήλθε σύσσωμο το Αντρώνι αλλά και εκατοντάδες επισκέπτες από τα γύρω χωριά που τους διατέθηκε δωρεάν σουβλιστή προβατίνα. 

Ο χορός το κέφι και η διασκέδαση κράτησε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Αυτή η γιορτή ξεκίνησε αυθόρμητα, το καλοκαίρι του 2008 από μια ομάδα ανθρώπων και φέτος την έκτη κατά σειρά εκδήλωση, διοργάνωσε o νεοσύστατος σύλλογος των απανταχού Σπαρτουλαίων.

Η ΥΦΑΝΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟ

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση χθες στο Πνευματικό Κέντρο Αγίου Ιωάννου Αμαλιάδας με θέμα: Η ΥΦΑΝΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟ.

Πλήθος κόσμου επισκέφθηκε τον χώρο και παρακολούθησαν την τέλεση του Αγιασμού του Πνευματικού Κέντρου που τέλεσε ο ιερέας της Ορεινής (Μοστενίτσας) κ. Φίλιππας Πέτρου και ο ιερέας του Αγίου Ιωάννου κ. Γιώργος Γιαννακόπουλος.

Μετά τον αγιασμό η πρόεδρος του συλλόγου, Τσούλου Θάλεια, σε σύντομο χαιρετισμό, ανέφερε για τις δραστηριότητες του συλλόγου και ευχαρίστησε όσους συνέβαλαν για να πραγματοποιηθεί η εκδήλωση.

«Η κόρη του Αγά της Πάτρας» - «Πάρε με και μένα Θανάση» Αφήγηση του Θαν. Πανόπουλου

Πριν από τέσσερα χρόνια, στις 6 Ιουνίου του 2009, συναντήσαμε τον αείμνηστο μπαρμπα-Θανάση Πανόπουλο στο καφενείο που διατηρούσε στο Πανόπουλο. Ο Θανάσης ήταν έξυπνος και εύστροφος άνθρωπος. Είχε το πρώτο βενζινάδικο –βουλκανιζατέρ  στο Πανόπουλο και παρότι αυτοδίδακτος τεχνίτης εκτελούσε άψογα όλες τις τεχνικές εργασίες των οχημάτων της περιοχής.

Στις ερωτήσεις μας για το αεροδρόμιο στο Πανόπουλο, έργο που είχε κατασκευαστεί κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, μπόρεσε να θυμηθεί ακόμη και τα ονόματα των επιτηρητών αξιωματικών.

Στη συνάντηση ήταν μαζί μας και ο μπαρμπα-Παναγιώτης Λαζαράκης (Τσακουμάκης) που με τα καλαμπούρια του διέκοπτε και αποσυντόνιζε την κουβέντα μας. Παρόλα αυτά, στο λίγο διάστημα που βρεθήκαμε με το Θανάση Πανόπουλο, είχαμε την ευκαιρία να μας εξιστορήσει δύο ιστορίες από την εποχή της Τουρκοκρατίας, ιστορίες που μεταφέρθηκαν σε αυτόν από γενιά σε γενιά.

O χείμαρος Κουρλέσα

Ελίσσα-Διδώ. Σικελοκαρχηδονική νομισματοκοπία

Ο χείμαρρος που αποτελείται από δύο βραχίονες και ο ένας ρέει βόρεια της Αμαλιάδας, και ο άλλος πηγάζει ανατολικά αυτής και διαρρέει την πόλη κατά τους αρχαίους χρόνους λεγόταν Ελίσα, ή Ελίσων ή Ελισσούς, ενώ κατά τους νεότερους μέχρι και σήμερα η ονομασία του βόρειου βραχίονα είναι Κουρλέσα ή Πουρλέσα ή και Πορλέσκα[1], ενώ αυτού που την διαρρέει την πόλη λέγεται Σοχιά. Κατά καιρούς, πλήθος από άρθρα έχουν δημοσιευθεί σχετικά με αυτόν τον χείμαρρο, που πηγάζει βόρεια της Αμαλιάδας και εκβάλει βορειοδυτικά αυτής στο Ιόνιο πέλαγος και συγκεκριμένα στον Χελωνίτη κόλπο, με σκοπό να διαφωτίσουν το κοινό για την ιστορική και γεωφυσική εξέλιξη του χειμάρρου. Το πόνημα μου αυτό είναι μια μικρή προσπάθεια για να γνωρίσουμε τις πηγές, την ροή, την εκβολή, την ιστορική του εξέλιξη, αλλά και από που και πως προήλθε το παλιό του όνομα Ελίσα και το σημερινό Κουρλέσα.

Ελισσών, Ελίσων, Έλισα ή και Ελισσσούς

Η Έλισα αναφέρεται ως ιερό ποτάμι που διέρρεε όλη την περιοχή της σημερινής Αμαλιάδας, και κυλούσε τα άφθονα νερά του, νωχελικά μεν, αλλά με πολλά παρακλάδια, όπου λίμναζε σ’ όλο τον κάμπο της Έλισας και δημιουργούσε νησιά ξηράς στα απέραντα και επικίνδυνα έλη.

ΑΖΙΖ ΑΓΑΣ ΣΕΒΡΑΝΗ, Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΑΛΒΑΝΟΣ ΛΗΣΤΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ

Κατά το έτος 1769, εκατοντάδες απεσταλμένοι μυστικοί πράκτορες της Τσαρίνας Αικατερίνης

Β΄,διασκορπίσθηκαν στα τουρκοκρατούμενα Βαλκάνια, με αποστολή να προετοιμάσουν μια γενική επανάσταση εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ένας Έλληνας λόγιος του Ρωσικού στρατού, ο Γεώργιος Παπαζώλης, από την Σιάτιστα της Μακεδονίας, που ήταν στενός φίλος με τον άλλοτε συμμαθητή του στη στρατιωτική σχολή, Γρηγόριο Ορλόφ, εραστή της Τσαρίνας, θέλησε, να χρησιμοποιήσει την φιλία του με αυτόν τον ισχυρό παράγοντα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, για ν’ απελευθερώσει τους Έλληνες αδελφούς του, από την Τουρκική τυραννία. Αρκετές φορές συνομίλησε με τον Ορλόφ προσπαθώντας να τον πείσει και να τον βοηθήσει γι’ αυτό το παράτολμο εθνικό σχέδιό του. Μετά από αρκετές διαβουλεύσεις και με την διαμεσολάβηση του φίλου του, παρουσιάσθηκε και ενώπιον της Αικατερίνης Β΄ εκθέτοντας τις απόψεις του με πειστικά λόγια. Η φιλόδοξη Αικατερίνη, που πάντοτε ονειρευόταν την ανασύσταση του Βυζαντίου με Ρώσο ηγεμόνα, δέχθηκε με χαρά την πρόταση των Παπαζώλη και Ορλόφ.

Στις 17 Φεβρουαρίου 1770, ο Γεώργιος Παπαζώλης, εμφανίσθηκε στον Μοριά, με πλούσια δώρα, που προσέφερε σε εκκλησίες και μοναστήρια και με υποσχέσεις για ρωσική βοήθεια, ενθουσίασε πολλούς προύχοντες και εκπροσώπους του ανώτερου κλήρου. Στα τέλη του Φεβρουαρίου κατέπλευσαν στο λιμάνι της Κορώνης τα πρώτα ρωσικά πλοία μ’ επικεφαλής τον Θεόδωρο Ορλόφ, αδερφό του Γρηγορίου. Η ρωσική δύναμη  που αποτελούταν από 4.000 άνδρες ήταν ανεπαρκής για την επίτευξη του σκοπού των.

Παραλαβή του ελικοδρομίου Πλατάνου Ολυμπίας

Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη το πρωί η διοικητική παράδοση – παραλαβή του ελικοδρομίου Πλατάνου από την 117 Π.Μ. στον δήμο της Αρχαίας Ολυμπίας.

Για το σκοπό αυτό πολυμελής κλιμάκιο από την 117 Π.Μ. αποτελούμενο  από τον αντισμήναρχο Βασίλη Δούκουρη, τον σμηναγό Χρήστο Καλογερόπουλο, τον υποσμηναγό Νικόλαο Κολιό, τον υποσμηναγό Διονύσιο Τσουκαλά και τον αρχισμηνία Γιώργο Μπέκα  επισκέφτηκαν αρχικά τον χώρο του ελικοδρομίου  όπου  είχαν  συνάντηση    με τον δήμαρχο Θύμιο Κοτζιά , με τους αντιδημάρχους Πέτρο Γιαννακόπουλο και Γιώργο Γεωργακόπουλο καθώς και με υπηρεσιακούς παράγοντες του δήμου.

H αλληλογραφία Ελλήνων και Λαλαίων κατά την μάχη στο Πούσι Ηλείας

Δεν είναι πρώτη φορά που οι ιστορικοί, για διαφόρους ευνόητους λόγους, ηθελημένα αγνόησαν τα πραγματικά γεγονότα που προηγήθηκαν και διαδραματίσθηκαν κατά την διεξαγωγή προπολεμικών διαπραγματεύσεων, διαφόρων πολέμων, μαχών και μεταπολεμικών εξελίξεων, όπου με την σειρά τους, έδωσαν το στίγμα τους στην πορεία ενός ολοκλήρου Έθνους. Η επιχειρούμενη απόκρυψη και παραποίηση των πραγματικών γεγονότων, διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, μεταλλάσει σημαντικά την ιστορία, διαγράφει ή παραγράφει τους πραγματικούς αγωνιστές και τέλος εξυψώνει αυτούς που ίσως δεν προσέφεραν όσον αφορά την απαιτούμενη υποχρέωση έναντι του Έθνους, ή ακόμα και πρόδωσαν την ίδια τους την πατρίδα.

Όμως διαχρονικά ή έστω και αργά πρέπει ν’ αναδυθούν στην επιφάνεια όλες οι πτυχές των γεγονότων που διαδραματίσθηκαν, για να γνωρίσουμε και να καταγράψουμε την πραγματικότητα των γεγονότων και ν’ αναγάγουμε τ’ ανάλογα και χρήσιμα συμπεράσματά μας.

Στην Ηλεία, προεπαναστατικά και μέχρι το 1821, κατοικούσαν πάρα αρκετοί Τούρκοι, στην Γαστούνη, στο Λάλα και στο Φανάρι που καταδυνάστευαν τον τόπο. Απ’ αυτούς οι πιο επικίνδυνοι, θεωρούνταν μόνον οι σκληροτράχηλοι Λαλαίοι Τουρκαλβανοί. Κατά την έναρξη της επανάστασης, οι επαναστατικές δυνάμεις δια μέσω των αρχηγών των αποφάσισαν ν’ αποκλείσουν ή να εξουδετερώσουν τους Λαλαίους, που ήταν ο πιο επικίνδυνος θύλακας της Ηλείας αλλά και ολόκληρου του Μοριά. Για αυτόν τον λόγο, οι Πρόκριτοι της Αχαΐας[1] και ο Δεσπότης των Παλαιών Πατρών, Γερμανός στις 26 Μαρτίου 1821, αποτάθηκαν στους Λαλαίους Τουρκαλβανούς αποστέλλοντας μια επιστολή[2].

Νέο Δ.Σ του συλλόγου Περσαιναίων και τα τέταρτα γενέθλια της ιστοσελίδας persaina.gr

ΤΟ ΝΕΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΕΡΣΑΙΝΑΙΩΝ ΗΛΕΙΑΣ

Με την συμμετοχή αρκετών μελών του συλλόγου Περσαιναίων, στις 16 Δεκεμβρίου 2012 έγινε η ετήσια γενική συνέλευση στα γραφεία του συλλόγου (οδός Ακομινάτου 51 Αθήνα) και στη συνέχεια οι εκλογές από τις οποίες αναδείχτηκε το νέο Διοικητικό Συμβούλιο.

Η σύνθεση του νέου Δ.Σ. έχει ως εξής:

• ΠΡΟΕΔΡΟΣ : ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

• ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ : ΤΣΟΥΜΠΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

• ΤΑΜΙΑΣ : ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

• ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ : ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΠΙΠΙΝΑ

• ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ : ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΑΣΙΝΟΣ

• ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ : ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

• ΚΟΣΜΗΤΟΡΑΣ : ΚΑΡΑΜΕΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

• ΜΕΛΟΣ : ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

• ΜΕΛΟΣ : ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

ΤΟ Δ.Σ ΕΥΧΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ , ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Εμείς ευχόμαστε στο νέο Δ.Σ. κάθε επιτυχία στο έργο του.

Τα τέταρτα γενέθλιά της γιορτάζει η ιστοσελίδα www.persaina.gr

Στο μήνυμά τους οι άνθρωποι του συλλόγου αναφέρουν:

www.persaina.gr - ΚΛΕΙΣΑΜΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΗΣ! ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Όταν τα Χριστούγεννα του 2008, ξεκινήσαμε την προσπάθεια, κανείς δεν πίστευε ότι το εγχείρημα θα αντέξει στο βάθος του χρόνου. Όμως διαψευστήκαμε πανηγυρικά.

Ο επίσημος δικτυακός τόπος του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Περσαιναίων Ηλείας τέσσερα χρόνια μετά, όχι μόνο υφίσταται αλλά κι έχει καταγράψει κοντά στις 59.000 επισκέψεις από όλο τον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.persaina.gr/3/post/2012/12/wwwpersainagr-4.html#ixzz2Fi4M78lS

Σας μεταφέρουμε εδώ την εκτενή αναφορά από τον δικτυακό τους τόπο:

Κλείσαμε αισίως 4 χρόνια ζωής και συνεχίζουμε...

Όταν τα Χριστούγεννα του 2008, ξεκινήσαμε την προσπάθεια, κανείς δεν πίστευε ότι το εγχείρημα θα αντέξει στο βάθος του χρόνου. Όμως διαψευστήκαμε πανηγυρικά.

Ο επίσημος δικτυακός τόπος του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Περσαιναίων Ηλείας τέσσερα χρόνια μετά, όχι μόνο υφίσταται αλλά κι έχει καταγράψει κοντά στις 59.000 επισκέψεις από όλο τον κόσμο.

Συγκεκριμένα δεχτήκαμε και συνεχίζουμε να δεχόμαστε επισκέψεις από όλη την Ελλάδα, από την Κύπρο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, Γερμανία, Καναδά, Ηνωμένο Βασίλειο, Βέλγιο, Ιταλία, Πολωνία, Βραζιλία, Αργεντινή, Βουλγαρία, Αυστραλία, και πολλές άλλες χώρες του κόσμου.

Μέχρι το 2008 όταν έλεγες σε κάποιον Πέρσαινα, σε κοίταζε με απορία. Τώρα όλο και περισσότεροι Έλληνες αλλά και ομογενείς ακόμα και ξένοι γνωρίζουν ότι κάπου στην Ελλάδα, στην ορεινή Ηλεία εκεί δίπλα στην Αρχαία Ολυμπία, υπάρχει ένα μικρό όμορφο ορεινό χωριό, που έχει ένα δραστήριο και φιλοπρόοδο εκπολιτιστικό σύλλογο οι οποίοι δημιούργησαν μια ιστοσελίδα που έγινε η αιτία να μαθευτεί το χωριό και ο Σύλλογός του σε πάρα πολλά μέρη του κόσμου.

Τελευταία, μέσω σελίδων που δημιουργήσαμε στο Facebook, το Twitter και το Youtube, ο Σύλλογός μας συμμετέχει ενεργά στα κοινωνικά δίκτυα διευρύνοντας την επικοινωνία μας με περισσότερο κόσμο, ιδιαίτερα με τους νέους ανθρώπους που τα χρησιμοποιούν.

Επίσης καταφέραμε να καταχωρήσουμε άρθρο για την Νέα και την Παλαιά Πέρσαινα στην ελληνόγλωσση ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ (Wikipedia) αφού στο παρελθόν όταν αναζητούσες πληροφορίες για το λήμμα «Πέρσαινα» δεν έβρισκες καμιά αναφορά σ' αυτήν.

Σας ευχαριστούμε όλους για την συντροφιά. Ευχαριστούμε όσους συνεργάστηκαν μαζί μας, τα μέσα ενημέρωσης που δανειζόμαστε τα άρθρα τους και τις φιλικές ιστοσελίδες που δημοσιεύουν δικά μας.

Ευχόμαστε επίσης στην καλαίσθητη ιστοσελίδα των γειτόνων μας, να συνεχίσει για πολλά - πολλά χρόνια την δημιουργική της πορεία.

Πηγή: www.antroni.gr

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΡΧ. ΟΛΥΜΠΙΑΣ

Συνεδρίασε στα Ολύμπια την Πέμπτη 13.12.2012, η επιτροπή διαβούλευσης του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. Τον σύλλογο Ωλονό εκπροσώπησαν και κατέθεσαν τις προτάσεις του συλλόγου προς τη δημοτική αρχή, ο πρόεδρος Ηλίας Τουτούνης και η γραμματέας Βάσω Χαριτοπούλου. Από το Ανρώνι και τα γύρω χωριά δεν παραβρέθηκε κανείς ενώ την γειτονική μας Μπουκοβίνα εκπροσώπησαν και κατάθεσαν προτάσεις ο Ανδρέας Μπενέτσης και ο Χρίστος Χριστόπουλος.

ΔΗΜΟΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ

Με θέμα «ενημέρωση – συζήτηση – προτάσεις επί του σχεδίου προϋπολογισμού του έτους 2013» συνεδρίασε την Πέμπτη το απόγευμα η Επιτροπή Διαβούλευσης του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. Τα μέλη της επιτροπής κατέθεσαν προς την δημοτική αρχή  τις προτάσεις των συλλόγων και των φορέων που εκπροσωπούσαν, εκφράζοντας ταυτόχρονα, με τις τοποθετήσεις τους,  την αγωνιά  τους για την οικονομική κατάσταση των τοπικών κοινωνιών   εν μέσω μνημονίων και μεσοπρόθεσμων.

O δήμαρχος Αρχαίας Ολυμπίας Θύμιος Κοτζιάς αφού καλωσόρισε πρώτα τα μέλη της επιτροπής τόνισε μεταξύ άλλων:

«Ζούμε όλοι μας τις συνέπειες της βαθιάς οικονομικής κρίσης. Μέσα σ΄ αυτό το άσχημο περιβάλλον καλείται η τοπική αυτοδιοίκηση  να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της απέναντι στους δημότες της. Η Τ.Α. όμως έχει υποστεί   ίσως το μεγαλύτερο οικονομικό πλήγμα αφού οι πόροι της έχουν περισκοπεί κατά 60%. Από 270.000ευρώ που ήταν η τακτική επιχορήγηση του δήμου στις αρχές του 2011, σήμερα έχει μειωθεί στις 150.000 ευρώ. Αν συνυπολογίσουμε ότι από αυτά τα χρήματα τα 140.000 ευρώ καλύπτουν τις μισθολογικές υποχρεώσεις του δήμου, τότε αντιλαμβάνεται κανείς το αδιέξοδο.»